Dünya Kupası'na Gittik, Futbolumuzu Kaybettik

Tam yirmi dört yıl bekledik...

Bir neslin çocukluğundan yetişkinliğine uzanan uzun bir bekleyiş. Türkiye, yıllarca Dünya Kupası özlemi çekti. Nice teknik direktörler geldi geçti, nice federasyon yönetimleri değişti, sayısız vaat verildi. Her eleme döneminde yeniden umutlandık, yeniden hayal kurduk. Ve nihayet o büyük gün geldi; Türkiye yeniden Dünya Kupası sahnesine çıktı.

Fakat bugün geriye dönüp baktığımızda konuştuğumuz şey başarı değil, gurur değil, mücadele değil. Konuştuğumuz şey tam anlamıyla bir hezimet.

Sahada yaşananlar bir başarısızlık değil; yıllardır biriken ihmallerin, yanlış yönetimlerin ve günü kurtarma anlayışının patlamasıdır. Dünya Kupası sahnesinde alınan her kötü sonuç, aslında yıllardır kulaklarımızı tıkadığımız bir gerçeğin çığlığıdır.

Birileri sürekli başarı hikâyeleri anlatırken dünya değişti. Biz ise hâlâ eski zaferlerin gölgesinde yaşamaya devam ettik. Her gelen yönetici yeniliklerden söz etti, her teknik adam yeni bir sayfa açacağını söyledi. Sonuç ne oldu?

Yirmi dört yıllık hasretin sonunda milyonlarca insanın önüne çıkan şey umut değil, utanç oldu.

Bugün kimse yalnızca futbolcuları suçlamaya kalkmasın. Çünkü sahadaki oyuncular, yıllardır çürüyen sistemin ürünüdür.

Belki de en acı olanı, bu başarısızlığın sürpriz olmamasıdır. Dünya Kupası sahnesinde yaşananlar aslında yıllardır liglerimizde, altyapılarımızda ve futbol yönetimimizde yaşanan problemlerin uluslararası vitrine taşınmış halidir. Sahada ortaya çıkan tablo, uzun süredir görmezden gelinen gerçeklerin aynasıdır.

Şimdi önümüzde iki yol var. Birincisi, her zamanki gibi birkaç gün öfkelenip ardından hiçbir şey olmamış gibi devam etmek. İkincisi ise cesur bir yüzleşme gerçekleştirmek. Popüler söylemleri bir kenara bırakıp Türk futbolunun geleceğini yeniden inşa etmek.

2002'nin hatıralarıyla yaşamak artık yeterli değil. Futbolda geçmiş başarılar geleceğin garantisi değildir. Dünya değişiyor, futbol değişiyor ve rekabet her geçen gün daha da sertleşiyor. Eğer bu hezimetten ders çıkarılmazsa, önümüzdeki yıllarda yeniden Dünya Kupası'na katılmak bile büyük bir başarı olarak görülecektir.

Bugün kaybettiğimiz şey yalnızca maçlar değildir. Kaybettiğimiz şey, yıllardır büyüttüğümüz umutların önemli bir kısmıdır. Ancak bazen en ağır yenilgiler, en gerekli yüzleşmeleri beraberinde getirir. Sorulması gereken soru artık şudur:

Bu hezimetten sonra gerçekten değişecek miyiz, yoksa yeni bir yirmi dört yıllık bekleyişin ilk günlerinde miyiz?

 

• Etiketler
• #dünya kupası
• #milli takım
• #futbol
• #türkiye