23 Nisan’da Şenlik mi, Vicdan mı?

Bir Nesil Duygusunu Kaybediyor, Biz Hâlâ Alkış mı Tutacağız?

Ben bu topraklarda büyüdüm. Acının ne demek olduğunu, yasın nasıl tutulduğunu, dayanışmanın nasıl bir şey olduğunu yaşayarak öğrendim. Bizim mahallede biri vefat ettiğinde hayat dururdu. Sadece bir ev değil, bir sokak değil; koca bir mahalle yas tutardı. Düğün yapılmazdı, müzik açılmazdı. Herkes görev bilirdi kendine; kimi yemek yapar, kimi çay demler, kimi geleni karşılar, kimi de sessizce hizmet ederdi.

Biz çocuklar bile o kültürün içindeydik. Oyun oynarken bile “ayıp olur” diye sesimizi kısardık. Hatta yaramazlıklarımızla bilinen bizler… misket peşinde koşan, top kapma derdine düşen çocuklar… o gün geldiğinde oyunları bırakır, taziye evinin önünde su dağıtır, çöpleri toplar, büyüklerimize yardım ederdik. Çünkü bize öğretilen buydu: Acıya saygı.

Peki şimdi ne oldu?

Ne zaman bu kadar duyarsızlaştık? Ne zaman başkasının acısını görmezden gelmeyi öğrendik? Daha da acısı… bu duyarsızlığı çocuklarımıza ne zaman miras bırakmaya başladık?

Bugün yaşananlara bakıyorum. Kahramanmaraş’ta, Siverek’te yaşanan okul saldırıları… Henüz hayatın başındaki çocukların hedef olduğu, vicdanları paramparça eden olaylar. Böyle bir tabloda biz hâlâ hiçbir şey olmamış gibi 23 Nisan’ı kutlama telaşında mıyız?

Kusura bakmayın ama burada durup düşünmek zorundayız.

23 Nisan elbette çocukların bayramıdır. Ancak bayram dediğimiz şey, sadece eğlenmek midir? Bayram aynı zamanda anlamak, hissetmek, değer öğretmek değil midir?

Ben diyorum ki; bu yıl 23 Nisan şenlik değil, bir farkındalık günü olmalı. Eğlence yerine sükûnet, gürültü yerine tefekkür olmalı. Programlarda Mevlüt okunmalı, ilahiler söylenmeli. Çocuklara sadece bayram coşkusu değil, hayatın gerçekleri, acının ne olduğu, empatinin değeri anlatılmalı.

Çünkü biz çocuklara sadece gülmeyi öğretirsek, ağlamayı bilmeyen bir nesil yetiştiririz.
Empatiyi öğretmezsek, başkasının acısına yabancı kalan bir toplum oluruz.

Ve açık konuşayım: Bugün geldiğimiz nokta tam da budur.

Buradan Milli Eğitim Bakanlığı’na açık bir çağrıda bulunuyorum:

Bu ülkenin çocuklarına sadece bayram programı hazırlamayın.
Onlara vicdanı öğretin.
Onlara acıyı anlamayı öğretin.
Onlara insan olmayı öğretin.

23 Nisan bir gün… Ama yetiştirdiğimiz nesil bir ömür.

Eğer bugün doğruyu göstermezsek, yarın çok geç olabilir.

• Etiketler
• #23 Nisan
• #